Jest to budynek wolnostojący, z wejściem głównym od strony ulicy oraz z wejściem gospodarczym od strony podwórza. W rzucie prostokątnym budynek ma kształt wydłużonego prostokąta z dłuższym bokiem o długości , tworzącym fasadę, ulokowanym wzdłuż ulicy. Budynek ma dziewięć kondygnacji nadziemnych (7 pięter – 8 kondygnacji i nadbudówka) oraz jedną podziemną. Dach nad ósmą kondygnacją przy nadbudówce, stanowiącej kondygnację dziewiątą, zaprojektowano jako taras przeznaczony do wypoczynku i integracji. Pierwotnie został więc wyłożony płytkami (współcześnie zastąpionymi papą, co skutkuje wyłączeniem z pierwotnego przeznaczenia).
Należy niestety zauważyć, że późniejsze prace modernizacyjne i remontowe, częściowo zmieniły charakter budynku oraz wskazanych wyżej unikalnych i wartościowych cech. Szczególnie negatywy wpływ na architekturę obiektu miało wprowadzenie w elewacjach białych, plastikowych profili okiennych o większej niż pierwotne szerokości, zmiana okien jednoskrzydłowych na dwuskrzydłowe, rezygnacja z marblitu na rzecz ocieplenia z wyprawą elewacyjną, oraz wprowadzenie nieco jaśniejszej kolorystyki elewacji w stosunku do pierwotnej.