Do rozwoju Pietwałdu, zarówno z punktu widzenia gospodarki jak i demografii, znacznie przyczyniło się odkrycie złóż węgla kamiennego w okolicy. Jego wydobycie na terenie Pietwałdu rozpoczęło się w 1833 r. W 1869 miejscowość liczyła 2503 mieszkańców, a liczba ta w następnych dekadach systematycznie rosła, m.in. dzięki znacznej imigracji z terenów Galicji.
Po zniesieniu poddaństwa miejscowość stanowiła gminę na Śląsku Austriackim, w powiecie sądowym Frysztat, najpierw w powiecie cieszyńskim, potem w samodzielnym powiecie politycznym Frysztat. Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 454 budynkach w Pietwałdzie na obszarze 1261 hektarów mieszkało 5727 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 454,2 osób/km². Z tego 5384 (94%) mieszkańców było katolikami, 276 (4,8%) ewangelikami, a 67 (1,2%) żydami, 3955 (69,1%) było polsko-, 1226 (21,4%) czesko-, 338 (5,9%) niemieckojęzycznymi, a 80 (1,4%) posługiwało się jeszcze innym językiem.