Rodziny wywiezionych do obozów mężczyzn początkowo nie wiedziały, co mogło się stać z członkami ich rodzin. Wiedzę tę pozyskiwali na przestrzeni wielu lat z różnych źródeł. Można wśród nich wymienić: listy pisane przez więźniów, telegramy nadsyłane z obozów z zawiadomieniem o śmierci więźnia, relacje pozyskane od ocalałych, którzy wrócili do wioski oraz zaświadczenia wystawione przez Polski Czerwony Krzyż i Muzeum Obozu Stutthof, jak też informacje otrzymane od Instytutu Pamięci NarodowejN. Lenda, Losy mężczyzn z wioski Bandysie po aresztowaniu ich przez Niemców w dniu 3 października 1944 r. w świetle zeznań świadków, "Notatki Płockie" 2023, nr 4, s. 44-64..
W 2008 potomkowie ofiar pacyfikacji zwrócili się z prośbą do Okręgowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie o wszczęcie postępowania wyjaśniającego i wskazanie winnych. Dzięki śledztwu prowadzonemu w latach 2009–2011 można ustalić przebieg pacyfikacji wsi i losy większości z aresztowanych. Niemożliwe okazało się jednak określenie, jaka jednostka dokonała pacyfikacji ani tego, kto podjął decyzję o pacyfikacji.