Władysław Krajewski z Krajewa herbu Jasieńczyk (ur. 8 stycznia 1839 w Łabuniach, zm. 30 września 1891 w Krakowie) – polski działacz niepodległościowy, sybirak, lekarz balneolog.

Życiorys Wywodził się z rodu Krajewskich herbu Jasieńczyk. Urodził się 8 stycznia 1839 w Łabuniach. Był synem Seweryna i Tekli z domu Troszczyńskiej. Jego dziadek Antoni był żołnierzem Tadeusza Kościuszki, ojciec organizatorem oddziałów gen. Józefa Dwernickiego w powstaniu listopadowym, w którym brali udział też krewni od strony matki. Miał brata Henryka (1824-1897, późniejszy spiskowiec i prawnik), wraz z którym był wychowywany przez ks. Feliksa Troszczyńskiego, byłego zesłańca syberyjskiego i proboszcza w Hrubieszowie.

Uczył się w Hrubieszowie, a następnie w gimnazjum gubernialnym w Lublinie. Od 1859 kształcił się w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie. Poza oddaniem się nauce w okresie studiów zbliżył się do ruchu niepodległościowego, uczestniczył w zebraniach Narcyzy Żmichowskiej i Eleonory Ziemięckiej, należał do koła Mierosławczyków, brał udział w słynnej manifestacji 25 lutego 1861, po której dwa dni potem poległo pięciu uczestników. Został wtedy aresztowany i wkrótce potem zwolniony. W październiku 1861 uczestniczył w manifestacji w Horodle i osobiście paktował z Chruszczewem.