thumb|Czarnofigurowa lutrofora z końca VI wieku p.n.e. ze scenami żałobnymi thumb|Lutrofora jako dedykowana marmurowa stela nagrobna (pocz. IV w. p.n.e., Muzeum Keramejkosu w Atenach) Lutrofora, lutroforos, amfora lutrofora ( loutrophóros) – w ceramice starogreckiej wysokie i smukłe, długoszyjne amforowate naczynie, zasadniczo wykorzystywane kultowo.
Dziś zazwyczaj uznawana za odmianę amfory, choć przez Greków uważana za odmianę hydrii, skąd też nazwa będąca skróceniem od ύδρία λουτροφόροςDer Kleine Pauly, dz. cyt., kol. 794,37.. Oryginalnie powstała ona od słownej zbitki λοῦτρον (woda do ablucji) i φέρειν (przynosić); (pojęcie loutra odnoszono do zbiornika, basenu kąpielowego)R. Flacelière: Życie codzienne w Grecji za czasów Peryklesa, dz. cyt., s. 131..
Należała do stosunkowo wysokich (40–60 cm) wyrobów greckiej ceramiki, jej cechą charakterystyczną była dość wąska i mocno wydłużona szyja, stanowiąca około połowy wysokości naczynia. Połączone z nią były obustronne, wysokie, cienkie, pałąkowate imadła, osadzone pomiędzy ramionami owoidalnego brzuśca a rozszerzonym, masywnym wylewem. Podstawę stanowiła równie masywna, rozszerzona stopka.