Władysław Sowiński (ur. 6 listopada 1883 w Kozaczówce, zm. 21 września 1950) – pułkownik łączności Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 listopada 1883 we wsi Kozaczówka, w ówczesnym powiecie borszczowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Marii z Dutkiewiczów (1852–1939), nauczycielki. W 1893 ukończył szkołę powszechną i rozpoczął naukę w c. k. Gimnazjum Rudolfa w Brodach (w 1897 ukończył naukę w klasie IIIb). W 1905 ukończył naukę w Szkole Kadetów Piechoty we Lwowie.
W 1908 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do 4 Galicyjskiego Batalionu Strzelców Polowych, który stacjonował w Braunau am Inn w Górnej Austrii. W latach 1910–1911 był słuchaczem Kursu Telegraficznego Piechoty w Tulln an der Donau. Po ukończeniu kursu kontynuował służbę w 4 Galicyjskim Batalionie Strzelców Polowych. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na froncie wołyńskim i włoskim podczas I wojny światowej. Do 8 listopada 1916 był dowódcą kadry kompanii zapasowej batalionu w Radymnie, następnie (do 11 maja 1917) dowódcą kompanii karabinów maszynowych, a później dowódcą batalionu. W czasie służby w c. i k.