miejsce to zyskało drugie określenie Pflaumengrund od rosnących przy nim drzew, było nadal miejscem częstych spotkań mieszkańców miasta.
22 października 1933 w północnym narożu skweru (w pobliżu budynku sądu) odsłonięty został pomnik ku czci poległych w I wojnie światowej mieszkańców Braniewa. Projekt pomnika wykonał architekt Wolfgang Weyrauch, a tablice i figury z brązu rzeźbiarz Georg Fuhg. Przez następne lata odbywały się w tym miejscu uroczystości z udziałem władz partii i wojska, a obszerny plac doskonale nadawał się do organizacji tego typu imprez. W 1945 podczas prowadzonych działań wojennych pomnik został częściowo uszkodzony, ale przez kilkanaście lat po wojnie jeszcze stał, nim został rozebrany, gdyż w świadomości powojennych mieszkańców Braniewa uchodził tylko za szubienicę, a nie pomnik pamięci poległych żołnierzy.
W latach 70. XX w. został w tym miejscu zbudowany amfiteatr miejski. Powstawał w dużej mierze w ramach popularnego w okresie PRL-u czynu społecznego mieszkańców Braniewa. Zwłaszcza przy pracach ziemnych brali udział przedstawiciele wielu braniewskich zakładów pracyJacek Iwulski Budujemy amfiteatr, Ilustrowany Kurier Terenowy, 19–25 kwietnia 1995 r., s. 9. Ukończono go i oddano do użytku w 1974 roku.