Siłownia okrętowa w układzie CODAG składała się z dwóch marszowych silników wysokoprężnych B-68 o mocy łącznej 15 820 KM, napędzających dwie śruby, oraz turbiny gazowej mocy szczytowej M-8B o mocy 18 000 KM, napędzającej środkową śrubę o stałym skoku. Napęd pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 30 węzłów oraz zasięgu 4500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 14 w.
Służba Pierwotnie okręt został tymczasowo 31 grudnia 1977 roku przejęty przez marynarkę ZSRR pod nazwą „Nierpa” (Нерпа, nerpa). Został następnie przekazany finalnemu odbiorcy i 25 lipca 1978 roku wszedł do służby w marynarce NRD (Volksmarine) pod nazwą „Rostock” od miasta nadbałtyckiego. Nosił stały numer burtowy: 141.
Przed zjednoczeniem Niemiec strona radziecka wymogła zdemontowanie z okrętów systemu przeciwlotniczego Osa-M. Formalnie wycofany został ze służby NRD w dniu poprzedzającym zjednoczenie (2 października 1990 roku). Jako jeden z nielicznych okrętów Volksmarine, „Rostock” został na krótko przejęty w skład marynarki zjednoczonych Niemiec (Bundesmarine), otrzymując NATO-wski numer taktyczny F224, lecz już w sierpniu 1991 roku został wycofany ze służby. Ofertę na zakup fregat byłej NRD złożyła Algieria, lecz nie zdecydowano się na ich sprzedaż. „Rostock” został następnie 18 maja 1995 roku sprzedany do Wielkiej Brytanii jako okręt-cel.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty NRD Kategoria:Fregaty projektu 1159