Pierścienica ziołomirka (Holcostethus sphacelatus) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych. Zamieszkuje zachodnią i środkową część Palearktyki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1794 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Cimex sphacelatus. Jako miejsce typowe wskazano Niemcy. W 1860 roku Franz Xaver Fieber umieścił go w rodzaju Holcostethus, a w 1909 roku George Willis Kirkaldy wyznaczył go gatunkiem typowym tegoż rodzaju.
Morfologia Pluskwiak o owalnym w zarysie ciele długości od 8 do 10 mm. Wierzch ciała ma ubarwienie szarobrązowe, żółtobrązowe lub oliwkowobrązowe i jest gęsto pokryty dużymi, czarnymi punktami. Spód ciała jest jasny z dość gęstym, czarnym punktowaniem, na odwłoku tworzącym podłużne pasma.
Głowa jest płaska, trapezowata, pozbawiona ostrego zwężenia za dużymi oczami, zaopatrzona w wolny nadustek o długości równej lub niewiele mniejszej niż długość policzków, które to mają szeroko zaokrąglone wierzchołki. Pięcioczłonowe czułki mają człon drugi przyciemniony, a człony od trzeciego do piątego jasne u podstawy i z wyraźną czarną obrączką w części dalszej. Drugi człon czułków jest tak długi lub nieco dłuższy niż trzeci.