Najczęściej porażane są drzewa uszkodzone przez mróz, albo długotrwałą suszą.

Epidemiologia Infekcji pierwotnej dokonują zarówno bezpłciowe zarodniki konidialne, jak i płciowe askospory. Wnikają do drzewa poprzez mechaniczne uszkodzenia kory. Kiełkuja i wytwarzają grzybnię, która bardzo szybko rozwija się w miękiszu kory, po czym przenika do łyka i drewna. W znekrotyzowanej tkance kory powstają pyknidia, a w nich konidia wydostające się na zewnątrz w postaci śluzowatego wycieku. U Valsaria insitiva ma on czerwoną barwę, u Cytospora leucostoma brunatnoczerwoną. Konidia są głównym źródłem inokulum. W obumarłej już tkance kory później tworzą się pseudotecja, w których powstają askospory. Mają one jednak dużo mniejsze znaczenie w rozprzestrzenianiu się choroby, niż konidia.

W dojrzałych sadach brzoskwiniowych i nektarynowych, w których L Valsaria insitiva jest głównym patogenem, w węzłach na jednorocznych pędach pojawia się wiele nowych infekcji. Patogen wchodzi do węzła przez blizny po liściach lub martwe pąki w okresie uśpienia. Małe gałązki zabite przez Valsaria insitiva to drogi, którymi patogen może dotrzeć do starszych konarów i zainicjować zrakowacenia, które mogą następnie doprowadzić do śmierci dużych części drzewa.