Morfologia i rozwój Saprotrof i pasożyt. W zrakowaceniach porażonej kory drzew oraz na obumarłych gałązkach i konarach tworzą się pyknidia już po 2–3 tygodniach, lub do 6 miesięcy po obumarciu kory. W regionach nawadnianych późnym latem stres wodny zainfekowanych drzew może przyspieszyć produkcję pyknidiów. Pyknidia są z zewnątrz czarne, wewnątrz szare do szarobrązowych i podszyte czarną warstwą. Są widoczne w postaci brodawek wielkości główki od szpilki. Ich wierzchołek pęka, odsłaniając białą i matową pseudopodkładkę. Dojrzałe pyknidia podczas wilgotnej pogody wytłaczają łańcuszki zawierające tysiące konidiów zlepionych śluzowatą masą o barwie brunatnoczerwonej. Bardzo drobne konidia o wymiarach 5,9 × 1,9 µm wypływają już w kilka minut po zmoczeniu pyknidiów. Struktury rozrodcze płciowe (perytecja wytwarzające askospory) tworzą się znacznie później, często 2 do 3 lat po pierwszych pyknidiach. W rozprzestrzenianiu choroby nie odgrywają większej roli.
Przypisy
Kategoria:Cytosporaceae Kategoria:Mykobiota Polski