Charles Dubost (ur. 1 października 1914, zm. 11 stycznia 1991) – francuski chirurg i kardiochirurg. Był pionierem w kardiochirurgii i chirurgii naczyniowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie farmaceutów. Studia medyczne ukończył na Wydziale Lekarskim w Paryżu. Rozpoczął staż na chirurgii ogólnej. Był stażystą, gdy wybuchła II wojna światowa i po zmobilizowaniu służył jako porucznik-lekarz. Pojmany do niewoli, uciekł i dołączył do ruchu oporu.
Po wojnie Dubost wznowił staż w pod kierunkiem François de Gaudart d'Allaines, znanego ówczesnego chirurga, którego został asystentem.
W 1946 Dubost został asystentem-chirurgiem w paryskich szpitalach. Oddział chirurgii ogólnej w Broussais Hospital, kierowany przez Henri Mondora, zyskał wówczas sławę dzięki pracy Dubosta na polu chirurgii przewodu pokarmowego.
W 1947 roku de Gaudart d'Allaines zaprosił Alfreda Blalocka i Henry'ego Bahnsona do Paryża, aby pokazali swój sposób leczenia „błękitnych dzieci" (Blue baby syndrome). Dubost był pod wrażeniem talentu tych chirurgów z Baltimore. Postanowił zmienić specjalizację i poświęcić się kardiochirurgii, przy wsparciu Gaudart d'Allaines.