Potwierdza to zachowana korespondencja artysty z jego żoną, a mianowicie list do niej z Warszawy, datowany „14 VII 1906”, w którym pisał: „Dzisiaj rano około 5 przez otwarte okno słyszę strzały, zrywam się i widzę naprzeciw zbiegowisko żołnierzy uzbrojonych, wpadli w bramę goniąc kogoś, na ulicy pusto, kilku stróżów w negliżach; nareszcie po kwadransie hałasów w owej bramie, wypada paru żołnierzy wołając do innych: „pajmali”. Tych żołnierzy było 9, wyprowadzili jakiegoś młodzieńca bez czapki, w kurtce i w moich oczach bijąc go niemiłosiernie kolbami i pięściami wiedli tak do cyrkułu. Czy go doprowadzili żywego nie wiem. Za każdym uderzeniem odchylał głowę biedną w przeciwną stronę, krzycząc: O Jezu” [...]Stanisław Masłowski – Materiały...., op.cit. s. 197.
Warto dodać, że omawiany obraz stał się inspiracją dla piosenki Jacka Kaczmarskiego (1980) zaczynającej się od słów: „Wiosenny dzień – zapach lip. Po deszczu ulica lśni.