Trałowiec napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne 6KVD43A o łącznej mocy 2400 KM, poruszające dwiema śrubami, co pozwalało osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 16,5 węzła. Zasięg wynosił 2465 Mm przy prędkości 12 węzłów. Energię elektryczną o napięciu 380 V zapewniał agregat prądotwórczy z silnikiem wysokoprężnym 8KND21.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiło pojedyncze działo kalibru 85 mm 90-K L/52 oraz pięć podwójnych zestawów armat automatycznych 2M-3M kalibru 25 mm. Broń ZOP stanowiły dwa miotacze bomb głębinowych. Okręt zabierał też na pokład 30 min.
Wyposażenie trałowe stanowiły: trał kontaktowy MKT-1, elektromagnetyczny TEM-2 i akustyczny AT-2. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało m.in. radar KSIB i sonar Tamir-11.
Załoga okrętu składała się z 38 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Okręt został wcielony do służby w Volksmarine 28 listopada 1957 roku. Początkowo jednostkę identyfikował jedynie numer 3004, a nazwę „Rostock” otrzymała w styczniu 1960 roku. Trałowiec nosił numer burtowy 223. W latach 1963–1965 z okrętu zdemontowano radar KSIB, instalując w zamian stacje radiolokacyjne KSA-5 i Zarnica. Ostatnie opuszczenie bandery na okręcie odbyło się 16 października 1973 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Trałowce projektu 15