thumb|Alfred Wallner wręcza sztandar Pocztowego Przysposobienia Wojskowego Alfred Maksymilian Karol Wallner, ps. „Kowal”, „Bandera” (ur. 10 marca 1893 w Samborze, zm. 30 czerwca 1948 w Opolu) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego, II-wiceprezes Zarządu Okręgu Poznań Związku Legionistów Polskich w 1936 rokuZwiązek Legionistów Polskich: 1936–1938 r.: sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1938, s. 79., działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 10 marca 1893 w Samborze, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Albiny. Uczęszczał do Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Bąkowicach pod Chyrowem. W 1911 został członkiem Polowych Drużyn Sokolich.
W sierpniu 1914 wstąpił do 2 pułku piechoty Legionów Polskich. 24 czerwca został mianowany chorążym łączności. 1 listopada 1916 został awansowany na podporucznika. Po awansie został zastępcą komendanta Oddziału Telefonicznego Komendy LP. Po kryzysie przysięgowym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, dowodził I plutonem w kompanii telegraficznej. Aresztowany i sądzony przez Austriaków po próbie przejścia części korpusu pod Rarańczą (15–16 lutego 1918).