Po zwycięstwie w bitwie pod Chocimiem zdobyczną chorągiew sułtana wysłano właśnie do Rzymu, co zapewne miało wpływ na uznanie zasług podówczas jeszcze hetmana Sobieskiego.
Dary Ludwika XIV mały|257x257px|Portret Jana III Sobieskiego z Orderem Świętego Ducha Nominacja Sobieskiego, związanego od dawna z dworem Ludwika XIV, miała kreować go na lidera profrancuskiego stronnictwa, hamującego wpływy habsburskie w polityce Rzeczypospolitej. Aby nagrodzić polskiego króla, jako sprzymierzeńca Francji, potrzebny był pokój Polski z Imperium Osmańskim – ówczesnym sojusznikiem monarchii francuskiej. Taka możliwość pojawiła się po zawarciu rozejmu w Żurawnie, 20 października 1676 roku, kończącego wojnę polsko-turecką (1672–1676). Na miejsce dekoracji wybrano Żółkiew, ulubioną rezydencję króla. W przeddzień uroczystości Sobieski otrzymał order św. Michała, a w dniu 30 listopada 1676 roku przekazano mu w kolegiacie odznaki orderowe. Wielkiego Mistrza zastępował wówczas poseł francuski markiz François Gaston de Béthune, a kanclerzem orderu był biskup Toussaint Forbin de Janson. Wraz ze Stanisławem Jabłonowskim, Hieronimem Lubomirskim i Marcinem Kątskim, włożyli oni na ramiona króla płaszczIrena Burnatowa, Płaszcz kawalera Orderu Św. Ducha ofiarowany królowi Janowi III Sobieskiemu, „Studia do Dziejów Wawelu" 1991, t. V, s.