W związku z narastającym zagrożeniem Europy ze strony Turków, papież postanowił zyskać w Sobieskim sojusznika w kampanii w obronie chrześcijaństwa.
Miecz poświęcany lewo|mały|300x300px|Miecz poświęcany Jana III Sobieskiego Dwuręczny miecz jest dziełem tyleż płatnerskim, co złotniczym. Zdobiony został dekoracją, na której umieszczono inskrypcję ujętą liśćmi akantu. Rękojeść przybiera formę plastycznej akantowej gałązki, charakterystycznej dla końca XVII wieku. Napisy na głowni i klamrach pasa potwierdzają wykonanie odznaczenia w 1676 roku. Wcześniejsza od tej daty rękojeść, nosząca herb poprzedniego papieża, Klemensa X, została w XIX wieku nieznacznie przekształcona. Z okazji użycia miecza w Warszawie, podczas koronacji cara Mikołaja I w maju 1829 na króla Polski, z jej szczytu usunięto tiarę papieską z kluczami. Ornamentykę srebrnej, ażurowej pochwy tworzą motywy akantu, liście laurowe, panoplia, figurki lwów i rzymskich orłów, puchary (elementy papieskiego herbu), a także postać alegoryczna – personifikacja Wiary, z kielichem i krzyżem. Niezwykle ozdobny pas do miecza zdobi haft z akantowych wici i wstęg, aplikowany na bordowej barwy atlasie. W kompozycji pięciokrotnie powtarzają się tarcze herbowe papieża, a dokładniej jego rodu Odescalchi. Krawędzie pasa zamyka złota krajka z krótkimi strzępkami.