je zdejmowano, podobnie jak dwie zrzutnie burtowe. Okręty mogły zabierać też na pokład miny morskie na dwóch torach minowych, w liczbie od 84 min JaM przez 40 min wz. 08/39 do 20 min KB lub KMD-500.
Wyposażenie trałowe stanowiły: trał kontaktowy MKT-1, elektromagnetyczny TEM-2 i akustyczny AT-2. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało m.in. radar KSIB i sonar Tamir-11.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 38 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Okręty projektu 15 zostały wcielone do służby w Volksmarine w latach 1957–1958. Były klasyfikowane jako okręty walki minowej (MLR-Schiff, od Mineenleg und Räumschiff). Początkowo jednostki identyfikowały jedynie numery taktyczne, początkowo zaczynające się od: „6–” (np. 6–41), a później trzycyfrowe. 1 marca 1961 roku otrzymały nazwy pochodzące od większych miast NRD oraz zmienne trzycyfrowe numery burtowe. W latach 1963–1965 okręty poddano modernizacji: zdemontowano radary KSIB, instalując w zamian stacje radiolokacyjne KSA-5 i Zarnica. Większość wycofano ze służby w latach 1972–1973.