*kъnędzь.
Tam samym panońsko-słowiański system samogłoskowy można rekonstruować następująco: + Samogłoski ustne przednie centralne tylne przymknięte (<*i, *ь) (<*y) (<*u, *ъ) półprzymknięte (<*ě) półotwarte (<*e) otwarte (<*a) (<*o)+ Samogłoski nosowe przednie tylne przymknięte (<*ę) (<*ǫ)
Sonanty Grupy *TorT, *TolT, *TerT, *TelT dały odpowiednio *TraT, *TlaT, *TrěT, *TlěT, jak w językach południowosłowiańskich i grupie czesko-słowackiej, por. barázda < psł. *borzda i barát < psł. *bratъ, kalász < psł. *kolsъ i palást < psł. *plaščь, szërda < psł. *serda i ësztërha < psł. *strěxa. Obraz kontynuantów sonantów został zaciemniony na gruncie węgierskim przez węgierską tendencję do rozbijania nagłosowych grup spółgłoskowych, jednak jeszcze lepiej przestawkę ilustruje Nógrád < psł. *novъ gordъ (por. ) oraz toklász < psł. *stokolsъ.
Z obszarem zachodniosłowiańskim łączy rozwój grup *orT i *olT pod intonacją cyrkumfleksową, które rozwinęły się do *roT i *loT, np. rab < pan.-sł. *rob < psł. *orbъ, ladik < pan.-sł. *lod- < psł. *oldьji.