Choroba Scheuermanna, także (bolesna) kifoza młodzieńcza (łac. kyphosis dorsalis iuvenilis) – choroba z grupy osteochodroz i jałowych martwic kości, najczęstsza przyczyna hiperkifozy u nastolatków.
Etiopatogeneza Etiologia choroby Scheuermanna nie jest do końca poznana. Prawdopodobnie jest wieloczynnikowa, znaczenie ma czynnik genetyczny, zaproponowano dziedziczenie autosomalne dominujące.
Patogeneza tej choroby także nie została opisana, proponowano jako przyczynę jałową martwicę jąder kostnienia (chociaż nie znaleziono zaburzeń krążenia w chorych kręgach), zmiany w dyskach kręgowych, osteoporozę kręgów lub zaburzenia wzrostu płytek granicznych.
W chorobie dochodzi do wpuklenia zawartości krążków międzykręgowych do trzonów kręgów – tworzą się guzki Schmorla. Występuje również nierówność płytek granicznych, zwężenia krążków, klinowate spłaszczenia trzonów, objaw Knutssona i oddzielanie się listwy brzeżnej.
Epidemiologia Choroba Scheuermanna występuje u od 0,4 do 8% populacji. Rozpoczyna się w wieku 13–16 lat, rzadko poniżej 10 roku życia. Początkowo zmiany występują w dolnym odcinku piersiowym i górnym lędźwiowym.