Dymitr Aleksandrowicz Romanow, ros. Дмитрий Александрович Романов (ur. 15 sierpnia 1901 w Gatczynie, zm. 7 lipca 1980 w Londynie) – rosyjski arystokrata, książę krwi imperatorskiej, polityk emigracyjny, działacz monarchistyczny, 1979–1980 prezes Stowarzyszenia Rodziny Romanowów.
Życiorys Dymitr Aleksandrowicz urodził się jako książę krwi imperatorskiej, czwarty syn i piąte dziecko Aleksandra Michajłowicza i Ksenii Aleksandrownej Romanowów. Miał starszą siostrę Irenę (1895–1970) oraz pięciu braci, starszych: Andrzeja (1897–1981), Fiodora (1898–1968), Nikitę (1900–1974), młodszych: Rościsława (1902–1978) i Wasyla (1907–1989). W 1906–1914 mieszkał w południowej Francji, gdzie udał się jego ojciec po konflikcie z carem Mikołajem II. W 1917 wraz z rodziną został uwięziony przez władze rewolucyjnej Rosji w Dulberze na Krymie. W następnym roku został uwolniony przez wojska niemieckie, operujące w tym rejonie. 11 kwietnia 1919 opuścił Rosję, osiadając na Malcie, aby ostatecznie trafić do Anglii.