Grzywonóżka minojska (Chaetopelma lymberakisi) – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Endemit zachodniej Krety.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2019 roku przez Marię Chadzaki i Marjana Komnenova. Opisu dokonano na podstawie licznych okazów odławianych w latach 1991–2015. Jako lokalizację typową wskazano drogę z Anopoli do Pachnes w górach Lefka Ori. Epitet gatunkowy nadano na cześć Petrosa Lymberakisa z Muzeum Historii Naturalnej Krety w Heraklionie, który to odłowił większość materiału typowego.
Morfologia Karapaks u samic osiąga od 7 do 8,4 mm długości i od 5,5 do 7,4 mm szerokości, zaś u samców od 6,3 do 8,4 mm długości i od 5,3 do 6,7 mm szerokości. Ubarwienie ciała jest rudobrązowe do ciemnobrązowego z ciemnoszarą opistosomą. Wełniste szczecinki w zmiennym zagęszczeniu porastają karapaks, szczękoczułki i biodra odnóży, przy czym u samic ogólnie są rzadsze niż u samców. Oczy pary przednio-bocznej leżą bardziej z przodu niż pary przednio-środkowej, a oczy pary tylno-bocznej bardziej z tyłu lub na równi z oczami pary tylno-środkowej. Szczękoczułki mają po wewnętrznej stronie pędzel skopul, a na przedniej krawędzi po od 9 do 10 ząbków w przypadku samic i od 9 do 13 w przypadku samców. Warga dolna jest szersza niż długa i zaopatrzona w od 22 do 45 kuspuli.