Często wykładom Guarina przysłuchiwali się również ludzie dorośli, w tym dygnitarze ferraryjscy.
Zakład Guarina był drugą tego typu placówką po założonej w 1425 roku w Mantui szkole Vittorina della Feltre.
Do przyjaciół Guarina należał znany włoski malarz Vittorio Pisano zwany Pisanello, który od 1435 roku wielokrotnie gościł u niego w Ferrarze.
W 1438 roku i w latach następnych Guarino występował jako tłumacz z greckiego na soborze w Ferrarze i we Florencji. Zmarł w Ferrarze w roku 1460.
Twórczość Jego główne dzieła to tłumaczenia Strabona i niektórych Żywotów Plutarcha, kompendium gramatyki greckiej Chrysolorasa i seria komentarzy do Persjusza, Juwenalisa, Marcjalisa i niektórych pism Arystotelesa i Cycerona.
Pozostawił też po sobie mowy i listy oraz trochę utworów wierszowanych, w tym cztery epitafia na śmierć Mikołaja III. Nie przedstawiają one jednak większej wartości, będąc przejawem typowej dla tego okresu literatury dworskiej.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Guarino da Verona, Regulae grammaticales w bibliotece Polona
Kategoria:Włoscy filolodzy Kategoria:Włoscy pedagodzy Kategoria:Włoscy filozofowie XV wieku Kategoria:Postacie renesansu Kategoria:Ludzie związani z Weroną Kategoria:Urodzeni w 1374 Kategoria:Zmarli w 1460