Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało m.in. radar nawigacyjny Don-2, radar wykrywania celów Reja, sonar Tamir-11, radionamiernik ARP-50R, system rozpoznawczy „swój-obcy” Fakieł i system zakłóceń pasywnych z dwiema wyrzutniami celów pozornych PK-16.
Załoga okrętu składała się z 27 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Okręt został wcielony do służby w Volksmarine 15 sierpnia 1960 roku. Początkowo jednostkę identyfikował jedynie numer burtowy 874, a nazwę „Kormoran” otrzymała 16 stycznia 1961 roku. Od 1 stycznia 1961 roku okręt otrzymał numer 911, od 1 grudnia 1962 roku 411, a od 1 grudnia 1965 roku 491. 1 grudnia 1966 roku jednostka została przekazana straży granicznej NRD, otrzymując numer G-44, zmieniony 1 grudnia 1971 roku na G-25, a na początku 1972 roku na G-46. 1 grudnia 1972 roku „Kormoran” powrócił do składu Volksmarine, otrzymując numer 424. Ostatnie opuszczenie bandery na okręcie odbyło się 3 października 1976 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie ścigacze okrętów podwodnych projektu 201