Czesząca się (znany też pod nazwą Czesząca się kobieta) – obraz olejny z 1897 roku autorstwa polskiego malarza Władysława Ślewińskiego, przechowywany w zasobach Muzeum Narodowego w Krakowie i uznawany za arcydzieło artysty.
Opis obrazu Obraz przedstawia półnagą modelkę siedzącą na łóżku, ustawioną bokiem do widza, która czesze swoje włosy o miedzianej barwie. Nie ma konsensusu co do tego, kim była modelka. Mogła to być żona artysty Eugenia Szewcow albo anonimowa modelka. Naprzeciw kobiety ustawione jest lustro, w którym odbija się twarz – odbicie nie twarzy kobiety, lecz prawdopodobnie samego artysty.
Technika Czesząca się została wykonana techniką olejną na płótnie. Ślewiński starał się osiągnąć harmonię braw, zestawiając ze sobą miedzianobrązowy kolor włosów modelki, złocistobiałą barwę jej ciała oraz odcienie zielone. W obrazie autor zastosował też charakterystyczną dla secesji linię pleców, włosów i rąk malowanej osoby. Ślewiński znajdował się pod wpływem artystów z kręgu Paula Gauguina, a Irena Kossowska wskazuje, że wpływ na Czeszącą się miały także prace Edgara Degasa i Henri de Toulouse-Lautreca.
Tworzenie i odbiór Czeszącą się Ślewiński namalował w 1897 roku podczas pobytu w Paryżu.
Początkowo Czesząca się wprowadzała krytyków w konsternację.