mały|Fragment Głównego Szlaku Karpackiego poniżej wierzchołka Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim (1935) mały|Turyści na szczycie Babiej Góry w Beskidzie Żywieckim (1925) mały|Mieczysław Orłowicz z wycieczką na Menczule w Czarnohorze (1935) Główny Szlak Karpacki PTT im. Marszałka Józefa Piłsudskiego – liczący około 830 km pieszy szlak turystyczny łączący w okresie międzywojennym Beskid Śląski z Górami Czywczyńskimi. Znakowana na czerwono ścieżka stanowiła najdłuższy ciągły szlak nie tylko ówczesnej Polski, ale także Europy i przebiegała wzdłuż całego odcinka polskich Karpat.

Pozostałością jego zachodniego fragmentu – częściowo pokrywającą się z trasą pierwowzoru – jest obecnie Główny Szlak Beskidzki kończący się po stronie wschodniej w Wołosatem w pobliżu granicy polsko-ukraińskiej. Przebieg Głównego Szlaku Karpackiego na granicznym odcinku biegnącym przez Beskid Niski i Bieszczady Zachodnie powtarzają współcześnie szlak Rzeszów – Grybów (zwany „Karpackim”) i słowacka . W części wschodniej fragmenty dawnego szlaku głównego pokrywają się z ukraińskimi szlakami Wschodniokarpackim i Zakarpackim.