kuḱa, brak wtórnego jotowania typu literackiego браќа, ограѓе, a zamiast tego formy typu bratja, ogradje, djavol, svatja, rozmaite kontynuanty psł. *l̥, np. l̥, ol, oł, ał, ə, grupa *čr- dała čer-, np. černo, čereša, choć te formy są wypierane przez cr-, np. crn.
Morfologia gwary kosturskiej wyróżnia się takimi cechami, jak: formy 1. os. l. poj. czasu teraźniejszego na -a, np. oda, pleta, prenda wobec literackich одам, плетам, предам, partykuła futuralna ḱe, jak w języku literackim oraz w gwarach centralnych, zaś w południowej części za, konstrukcje czasownikowe z imam typu jas imam praveno, jeden rodzajnik (w odróżnieniu od trojakiego w literackim macedońskim) -o, -ta, -to, użycie końcówki -nišča w l. mn. rzeczowników rodzaju nijakiego, np. kučenišča, polenišča, obecność form dopełniacza i celownika typu čoveka-togo, čoveku-tomu, użycie przyimków vo oraz so, zaimek wskazujący soj z psł. *sь, zaimki 3. osoby toj, tája, to, tija, składnia z rzeczownikami ożywionymi typu go vide na dete-to, podobnie jak w gwarze debarskiej,
Przykładowe teksty Opowiadanie ze wsi Ezerec pod Kosturem:
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język macedoński