M. loriformis od ponad 1000 lat jest stosowana w Tajlandii do leczenia raka. Współcześnie sok wyciśnięty z roślin tego gatunku wykorzystywany jest jako środek wspomagający leczenie raka, redukujący efekty uboczne chemio- i radioterapii. Roślina ta zawiera cytotoksyczny glikosfingolipid (D-glukopiranozylo-sfingozynę), który wykazywał umiarkowaną cytotoksyczność z ED50 na poziomie 10,7–32,5 mM odpowiednio wobec linii ludzkich komórek raka piersi, płuc, okrężnicy i wątroby. LD50 soku tłoczonego z roślin podanego doustnie szczurom wynosiła powyżej 120 g/kg masy ciała i nie uszkadzał on wzrostu, biochemii krwi i narządów.
Na Tajwanie M. keisak i M. loriformis wykorzystywane są do leczenia zapalenia wątroby oraz stosowane antymutagenne i chemoprewencyjne. W roślinach obecne są chinolina, pirydyna, imidazol i akrylamid.
W Malezji sok z całych świeżych roślin oraz odwar z suszu gatunku M. bracteata stosowany jest w leczeniu nowotworów wątroby oraz cukrzycy.