w 1939 roku została dobudowana mensa kamienna i ołtarz został konsekrowany. W kaplicy bocznej znajduje się ołtarz Serca Jezusowego, wykonany przez Piotra Dąbka.
W 1948 roku świątynia została otynkowana. W dniu 8 maja 1950 roku pożar uszkodził prezbiterium i ołtarz główny. Po tym zdarzeniu w 1950 roku została wykonana polichromia według projektu Władysława Drapiewskiego (odnowiono ją w 1993 roku), w 1956 roku został ufundowany nowy ołtarz główny na miejscu spalonego, ozdobiony obrazem św. Anny (namalował go Leon Drapiewski z Poznania) oraz ołtarz boczny poświęcony Matki Bożej (został wykonany przez Zofię i Zbigniewa Kowalskich z Krakowa); obok ołtarza bocznego są umieszczone obrazy Matki Bożej (ze starej świątyni) i Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, przywieziony z Rzymu w 1903 roku, pobłogosławiony przez papieża Leona XIII. W 1957 roku został kupiony ołtarz boczny poświęcony świętemu Józefowi (został wykonany przez Zofię i Zbigniewa Kowalskich z Krakowa);