Po kryzysie przysięgowym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Od 25 października 1917 był dowódcą i referentem taborów II Brygady, natomiast od 23 listopada 1917 dowódcą kolumny prowiantowej 1/P i referentem spraw końskich Brygady. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) dostał się do niewoli austriackiej i został oskarżonym o zdradę stanu w procesie legionistów w Máramarossziget (8 czerwca – 2 października 1918). Po cesarskiej abolicji i uwolnieniu wyjechał do Warszawy.
31 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznikaDz. Rozp. MSWojsk. Nr 3 z 4 listopada 1918, poz. 29.. 8 listopada tego roku został awansowany na rotmistrza taborów ze starszeństwem z 12 października 1918. Z dniem 15 listopada 1918 został przydzielony do Sekcji Gospodarczej Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozp. MSWojsk. Nr 6 z 27 listopada 1918, poz. 113..