Scena ta zamyka pierwszy fryz, podkreślając młodość, siłę i życie, które przeciwstawiają się żałobnej atmosferze.
Marazow i Foł proponują alternatywną interpretację sceny przedstawionej w pierwszym pasie, wedle której centralna scena ma charakter hierogamiczny, podobnie jak pokrewne, lecz bardziej bezpośrednie przedstawienie na jednej z aplik skarbu letnickiego. Wedle tej interpretacji gest, który wykonują dłońmi centralne postacie, to przyciąganie już ubóstwionego arystokraty i bogini, w obecności bogini-matki (kobieta stojąca po prawej stronie mężczyzny, relatywnie większa niż inne przedstawione postaci).
Pierwszy i drugi pas fryzów rozdzielają cztery paski ornamentalne. thumb|left|220px|Fryz drugi: wyścig rydwanów Na drugim, górnym pasie znajduje się scena z wyścigów rydwanów typu biga. Trzy rydwany zaprzęgnięte są w parę koni każdy. Malowidła mają charakter uproszczony i sprawiają wrażenie szybkiego pędu w zamkniętym kręgu. Dynamika wyścigu rydwanów kontrastuje z majestatycznym przedstawieniem uczty i pożegnania na pierwszym pasie.