Rozkazem nr 57 z 20 lipca, za poczynione rabunki i gwałty kureń został rozwiązany, a szeregowi i wyposażenie miały przejść do nowo formowanego kurenia Doroszenkowskiego. W czasie reorganizacji zdezerterowali naczelnik zaopatrzenia, skarbnik i kwatermistrz. Oficerowie ci zabrali ze sobą tabor kurenia drugiego rzędu. Kilka dni później z linii frontu powrócił ataman Wołyneć, który przywiózł ze sobą drugą część swojej brygady powstańczej. 1 sierpnia powstańcy znajdowali się w rejonie Potoku Złotego. Wedle informacji sztabu sąsiedniej 5 Chersońskiej Dywizji Strzelców, ataman Wołyneć gnębi tam ludność cywilną rabunkami. Wysyła do wszystkich dywizji swoich agitatorów z wezwaniem do dezercji, wskutek czego z Dywizji Chersońskiej uciekło 20 szeregowych, a z Zaporoskiej – 80. Aby nie dopuścić do podobnych działań, 6 sierpnia Ataman Główny Symon Petlura zdecydował włączyć brygadę powstańczą Wołyncia do 3 Żelaznej Dywizji Strzelców gen. Oleksandra Udowyczenki.