Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 roku budynek pastorówki, pełniący funkcję poczty, został zajęty przez władze polskie. W budynku pastorówki urządzono urząd pocztowy, gdyż okupanci zainstalowali w nim wcześniej urządzenia centrali telefonicznej i telegraficznej. W tym czasie pastor połączonych parafii Koło–Babiak–Izbica mieszkał w Łodzi, a do Koła przyjeżdżał co 4 lub 6 tygodni. W budynku pastorówki mieszkał także kierownik urzędu oraz czterej urzędnicy z rodzinami, trzymano tam też zwierzęta gospodarskie. Pastorówkę oddano prawowitemu właścicielowi dopiero jesienią 1922 roku. W 1923 roku dokonano jej generalnego remontu i zamieszkał w niej pastor, ks. Adolf Krempin, który został wybrany na proboszcza w 1919 roku.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego kolska parafia posiadała trzy filiały: w Janowie, Policach Średnich i Szarłatowie. W 1921 roku parafia liczyła 1 345 parafian, z czego ponad 61% określało się jako Niemcy. Nabożeństwa w parafii odprawiano w językach niemieckim i polskim. W 1926 roku w parafii powołano Ewangelicki Związek, poza tym działał tam także Związek Pań, Związek Panienek, teatr, biblioteka oraz chór.