Urząd ziemski – jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1944–1946, mająca na celu przeprowadzenia reformy rolnej i przebudowy ustroju rolnego.
Powołanie urzędów ziemskich Na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 1944 r. o organizacji wojewódzkich i powiatowych urzędów ziemskich ustanowiono urzędy ziemskieDekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 15 sierpnia 1944 r. o organizacji wojewódzkich i powiatowych urzędów ziemskich. .
Zadania urzędów ziemskich Urzędy ziemskie zorganizowane zostały jako wojewódzkie i powiatowe jednostki organizacyjne podległe kierownikowi Resortu Rolnictwa i Reform Rolnych, który odpowiedzialny był za przeprowadzenie reformy rolnej.
Wojewódzkie urzędy ziemskie stanowiły instancję nadzorczą i wytyczającą kierunki działalności powiatowych urzędów ziemskich.
Kontrolę społeczną w sprawach dotyczących rolnictwa i reform rolnych sprawowały właściwe rady narodowe, poprzez komisje ziemskie.
W skład komisji ziemskich wchodzili przedstawiciele rolnictwa, zarówno chłopi małorolni, średniorolni oraz bezrolni oraz fachowcy w dziedzinie produkcji rolnej, melioracji, przemysłu rolnego, spółdzielczości rolniczej oraz handlu produktami rolnymi.