Stopień porażenia gruszek może być różny. Zależy od czasu zainfekowania owocu i tego na jakim etapie rozwoju się znajdował oraz od szczepu wirusa. Niektóre gruszki mogą stać się tak kamieniste, że trudno je pokroić nożem. Zwykle nie mają pestek. Niektóre szczepy wirusa mogą powodować szorstką korę lub objawy przypominające odrę na owocach. Zgłaszano również krosty i pękanie kory, karłowatość drzew oraz chlorotyczne opasanie lub cętkowanie żył. Bardzo wrażliwe na kamienistość są odmiany ‘Bosc’, ‘Comice’ i ‘Seckel’. Mniej dotkliwe objawy zgłaszano na ‘Bera Hardy’, Konferencji', ‘Forelle’, ‘Howell’, ‘Old Home’, ‘Packham’s Triumph’, ‘Bartlett’, ‘Winter Nelis’ i innych odmianach.
Kamienistość miąższu gruszek może nie występować corocznie. Zdarza się, że są lata, w których występuje w dużym nasileniu i lata, w których występuje w małym nasileniu, lub wcale.
Warunki rozwoju Wirus przenosi się z roślin chorych na zdrowe podczas szczepienia. Okres inkubacji wynosi około 2–3 tygodni. Do śledzenia go używa się roślin wskaźnikowych.