Walcowata podosoma ma od spodu cztery pary zesklerotyzowanych, trapezowatych płytek epimeralnych, z których trzy pierwsze stykają się pośrodkowo, a pary ostatniej są bardzo wąsko odseparowane. Ostatnia ich para u samicy formuje tylnymi brzegami trójkątne wcięcie. Krótkie odnóża występują w liczbie czterech par i złożone są z sześciu członów, z których biodro jest włączone w ścianę ciała, a pozostałe są wolne i dobrze wyodrębnione. Na środkach bioder znajdują się duże, trójkątne kolce, na przodach goleni po dwa duże kolce stożkowatej formy, a na każdej stopie dwa przysadziste, rozwidlone pazurki z dużymi, hakowatymi ostrogami. Wierzch podosomy nakrywa tarczka podosomalna sięgająca do wysokości odnóży trzeciej pary. Walcowata z zaokrąglonym końcem, gęsto obrączkowana opistosoma ma długość około połowy ciała i u samicy jest przeciętnie nieco dłuższa niż u samca. Brak jest narządu opistosomalnego. U samca od granicy opistosomy i podosomy do środka długości gnatosomy ciągnie się po stronie grzbietowej wąski, belkowaty edeagus. Osiąga on od 100 do 123 μm długości, co stanowi 45–59% długości ciała. Otwór płciowy samca leży na grzbietowej stronie gnatosomy, na wysokości przedniej części epistomu (płytki nad narządami gębowymi), co jest cechą unikatową wśród nużeńcowatych.