z 2015 roku, w której na podstawie analizy Ogniwa Octon i formacji Salagou podano 284,40±0,13 milionów lat i 282,86±0,13 milionów lat. W efekcie spąg szacują Werneburg et al. na 272 miliony lat (road). Z kolei odwrócona polaryzacja magnetyczna niektórych pozostałości z tej formacji wskazuje na ich powstanie już po odwróceniu się pola magnetycznego Ziemi w trakcie przebiegunowania Illawarra datowanego na 266,66±0,76 milionów lat w środkowym wordzie. Najpóźniejsze części formacji datuje się na późny word do wczesnego kapitanu.
Pierwszego odkrycia dokonali podczas ekspedycji geologicznej 140 m od spągu Frank Körner i Joerg W. Schneider w 2001 roku – znaleźli kręg, długi na 60 cm kawałek żebra i kość udową. Skamieniałości oczyszczono w Niemczech, po czym wróciły one do Francji. Organizowano tymczasem liczne wyprawy (czy to francusko-niemieckie w latach 2004, 2006 i 2008, czy to tylko francuskie w 2007 i 2009 roku). Brali w nich udział poza wspomnianym Schneiderem Georges Gand, Ralf Werneburg, Jean-Sébastien Steyer, Monique Vianey-Liaud. Znaleziono liczne okazy, pół setki nowych znalezisk, w większości tworzących niekompletny, ale dobrze zachowany szkielet pozaczaszkowy (aczkolwiek niektóre znalezione kości pozostawiło po sobie inne zwierzę, Tupilakosauridae).