Zbory Boże wierzą, że w skład powszechnej Wspólnoty Bożej wchodzą wszyscy narodzeni z wody i z tchnienia chrystianie, niezależnie od ich przynależności konfesyjnej. Za jedyną głowę Wspólnoty Mesjańskiej uważa się Jeszuę Mesjasza. Uznaje się ponadto zasadę powszechnego kapłaństwa wierzących, równości wszystkich wyznawców oraz niezależności i autonomii lokalnych zborów, przy równoczesnej współpracy między nimi, celem wzajemnego budowania się oraz umacniania w wierze i służbie. Mesjanie odrzucają pogląd, że tzw. dusza ludzka jest nieśmiertelna (kondycjonalizm), gdyż hebr. nefesz a gr. psyche znaczy po polsku „osoba żyjąca”, „istota” a ta przecież umiera (zarówno ciało, jak i psychika).
Mesjańskie Zbory Boże (Dnia Siódmego) są wspólnotą sabatariańską. Podkreślają w swej nauce i praktyce ważność zachowywania literalnej, biblijnej wersji dziesięciu przykazań Bożych, jako wyrazu posłuszeństwa woli Bożej. Dekalog uznawany jest jako niezmienne w czasie i nadal obowiązujące Boże prawo moralne. Mesjanie przestrzegają sobotę jako dzień święty. Określany jest on w księgach Pism Hebrajskich jako „dzień Pański” oraz „siódmy dzień tygodnia” (zgodnie z biblijną rachubą). Okres ten, poświęcany jest w sposób szczególny na uwielbienie Boga i odpoczynek od zajęć całego tygodnia.