W czasach pokoju brama wyznaczała granicę ekspansji urbanistycznej miasta, do tego stopnia, że nawet obecnie mówi się potocznie „za bramą”, aby wskazać obszar poza historycznym centrum.
Obiekt został przebudowany w 1520 (lub 1530) przez podesta Gerolamo Barbadico lub Barbarigo, co można wyczytać z tablicy umieszczonej pod południowym portalem i płaskorzeźbą lwa Republiki Weneckiej.
Na przestrzeni lat brama przechodziła wiele renowacji. Najpierw rozebrano blanki, a po 1920 wyburzono domy zlokalizowane z boku wieży, tak aby umożliwić przejazd pojazdów. Nazwę Garibaldiego nadano w 1867 celem upamiętnienia przybycia tego włoskiego bohatera do miasta. Po zakończeniu II wojny światowej proponowano wyburzenie budowli, aby umożliwić wygodniejszy wjazd do miasta, jednak ostatecznie zdecydowano się na utworzenie dwóch przejazdów po bokach. Podczas ostatniej renowacji dodano dach kryty dachówką i zmieniono kolor tynków z pomarańczowego na żółty, co przywróciło obiektowi wcześniejszy wygląd.