parlament podjął uchwałę „O ochronie własności narodowej", zapewniając instytucji stałe wsparcie administracyjne i finansowe. W teatrze pracowało wielu wybitnych chorwackich artystów. Jego pierwszym dyrektorem i dramaturgiem był grecko-chorwacki poeta Dimitrija Demeter, czołowy działacz chorwackiego ruchu odrodzenia narodowego. Wraz z przybyciem do teatru Ivana Zajca w 1870 r. powstał stały zespół operowy, a zespół baletowy wystąpił po raz pierwszy, w roku 1876, w prawykonaniu opery Zajca Nikola Šubić Zrinjski. Jakov Gotovac był dyrygentem operowym teatru w latach 1923–1958. Swoje kariery rozpoczęli tu m.in.: reżyser teatralny Branko Gavella, primadonna Zinka Milanov i primabalerina Mia Čorak Slavenska. Poziom artystyczny opery osiągnął swoje apogeum dzięki premierom arcydzieł gatunku: operetki Mala Floramye Ive Tijardovića (1926), opery komicznej Ero s onoga svijeta (Ero z innego świata) Jakova Gotovaca (1932), i baletu Đavlom u selu (Diabeł w wiosce) Frana Lhotki (1935).

Ciągłość spektakli na głównej scenie przerwała, trwająca w latach 1967–1969, gruntowna przebudowa budynku.