Kopiec Lwa (fr. Butte du Lion) – pomnik wzniesiony w latach 1824–1826 w belgijskiej miejscowości Braine-l’Alleud, na prośbę króla Zjednoczonych Niderlandów Wilhelma I, który chciał w ten sposób zaznaczyć domniemane miejsce, w którym jego najstarszy syn, książę Wilhelm Fryderyk Jerzy Ludwik Oranje-Nassau został ranny w ramię pod koniec bitwy pod Waterloo. Podobnie jak całe miejsce bitwy z cesarzem Napoleonem, pomnik znajduje się na liście głównych atrakcji turystycznych w Walonii.
Wykonanie projektu kopca powierzono w styczniu 1820 roku królewskiemu architektowi Charlesowi Vander Straetenowi, po odrzuceniu piramidy, a następnie obelisku zaprojektowanych przez jego rywala Jean-Baptiste’a Vifquaina. Obok kopca znajduje się panorama bitwy pod Waterloo.
Opis Kopiec Lwa jest regularnym stożkiem ziemi o średnicy 169 i wysokości 41 metrów, do którego prowadzą 226-stopniowe schody. Stożek, którego budowa wymagała przeniesienia 290 000 m³ ziemi, swoim wyglądem przypomina kurhany plemion belgijskiej części Galii. Na szczycie kopca znajduje się rzeźba lwa, umieszczonego na kamiennym piedestale, który wsparty jest na ceglanej kolumnie zakopanej w kopcu. Składa się z dziewięciu żelaznych elementów odlanych w odlewni Johna Cockerilla w Seraing, z modelu wyrzeźbionego przez Jean-Louisa van Geela.