Sterniczka argentyńska (Oxyura vittata) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny sterniczek (Erismaturinae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje jeziora i inne zbiorniki wody stojącej w południowej części Ameryki Południowej. Odżywia się głównie roślinami, a dietę urozmaica także bezkręgowcami wodnymi. Gatunek ten figuruje w Księdze rekordów Guinnessa za największy wśród ptaków organ rozrodczy samca – przy długości ciała 36–40 cm, prącie może osiągnąć długość ponad 42 cm. Po godach samica buduje gniazdo, którym jest zwykle duża platforma zbudowana z roślinności wodnej. IUCN uznaje sterniczkę argentyńską za gatunek najmniejszej troski (LC).
Taksonomia Gatunek naukowo opisał Rodolfo Amando Philippi w roku 1860 pod nazwą Erismatura vittata; jako miejsce typowe holotypu podał Chile. W Handbook of the Birds of the World (HBW; tom 1., 1992 r.) podaje się, jakoby O. vittata tworzyła nadgatunek ze sterniczką australijską (O. australis), natomiast podobnie do obu wyglądająca sterniczka afrykańska (O. maccoa) jest bliżej spokrewniona ze sterniczką zwyczajną (O. leucocephala) niż z linią ewolucyjną O. vittata+O. australis.