W czerwcu 1945 ukończył szkołę podchorążych ze stopniem podporucznika.

Podczas akcji „Burza” po 2-tygodniowej współpracy z oddziałami Armii Czerwonej w wyzwalaniu terenów położonych na południowy wschód od Lwowa jego oddział został rozbrojony, a Alojzy zaczął używać fałszywego nazwiska Jan Brzoza, którym posługiwał się w czasie okupacji niemieckiej.

Po wojnie W grudniu 1945 roku uczestniczył w zorganizowaniu Eksterytorialnego Okręgu WiN Lwów stworzonego w celu wspomaganiu aliantów zachodnich w wypadku wybuchu wojny między nimi a ZSRR. Pod koniec grudnia 1945 został powołany na szefa informacji i propagandy Eksterytorialnego Dolnośląskiego Inspektoratu Okręgu WiN z siedzibą we Wrocławiu. Współtworzył siatkę wywiadowczą w województwie wrocławskim jak i w części województwa poznańskiego. Niektóre zdobyte informacje przekazywał do Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźctwie. W latach 1946–1951 studiował historię i filologię na Uniwersytecie Wrocławskim i od 1946 roku był współredaktorem nielegalnego pisma „Niezależność” tworzonego we Wrocławiu. Po ujawnieniu się pracował początkowo jako nauczyciel, a potem jako dyrektor Szkoły Podstawowej i Rolniczej w Mirocinie Górnym i Kożuchowie.