Znanych jest wiele szczepów AlMV, które są blisko spokrewnione pod względem serologicznym i podobieństwa sekwencji nukleotydowych. Wszystkie charakteryzują się posiadaniem wirionów o unikalnym kształcie pałeczkowatym. W 1971 stało się jasne, że białko płaszcza odgrywa kluczową rolę w inicjacji infekcji AlMV. Kilka lat później stwierdzono, że białka płaszcza ilarwirusów odgrywają podobną rolę w inicjacji infekcji. Obserwacja, że białka płaszcza AlMV i ilarwirusów były wymienne w tej wczesnej funkcji, sugeruje bliski związek między rodzajami Alfamovirus i Ilarvirus.

AlMV ma kształt pałeczki o stałej średnicy 18–26 nm i długości od 30 do 85 nm. Jest to wirion o symetrii dwudziestościennej. Jego genom ma długość około 8 kb i składa się z trzech liniowych, dodatnio sensownych ssRNA z 5'-końcowymi strukturami. RNA-1, -2 i -3 mogą działać jako mRNA, a każdy genomowy RNA-1 i -2 koduje pojedynczą dużą ORF. Wiriony gromadzą się w cytoplazmie, a cykl życiowy wirusa odbywa się głównie w cytoplazmie. Natywne wiriony są ogólnie słabymi immunogenami i wymagają stabilizacji formaldehydem przed użyciem jako antygeny.

AlMV może być przenoszony mechanicznie przez sok roślin, poprzez szczepienie i w sposób nietrwały, przez kilka gatunków mszyc. Może być również przenoszony przez nasiona papryki. mały|lewo|240px|Jasna plamistość ziemniaka wywołana przez AlMV

Przypisy

Kategoria:Bromowirusy