Od listopada 1962 występował również w telewizji. Jako artysta kabaretowy debiutował w programie „Niemandsland des Lächelns” telewizji ARD. Później współpracował z kanałem ZDF, znany był jako aktor specjalizujący się w dubbingu – podkładał głos m.in. w niemych filmach z Flipem i Flapem, prezentowanych w nowej, dźwiękowej wersji w serii Väter der Klamotte. Kontynuował również występy sceniczne, które dodatkowo uzupełnił o elementy muzyczne – grał na instrumencie klawiszowym phillicorda. W latach 1973–1976 grał głowę rodziny w serialu ARD Goldener Sonntag. Próbował także sił jako reżyser teatralny.

Pod koniec lat 80. ograniczył występy na scenie, a po śmierci pierwszej żony w 1988 przeniósł się z Moguncji do Kolonii. W 2000 odbył pożegnalne tournée. W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę nowotworową, w 2001 przeszedł ciężki udar mózgu. W maju 2005 80. rocznicę jego urodzin uhonorowano m.in. wielką galą kabaretową „Die lange Hanns Dieter Hüsch Nacht” w Jenie, transmitowaną w całości (około 10 godzin) przez kilka stacji radiowych. Zmarł pół roku później. Był honorowym obywatelem rodzinnego miasta Moers, laureatem wielu nagród artystycznych, został również odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RFN.