Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zamartem – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat kamieński diecezji pelplińskiej. Stanowi część zespołu klasztornego karmelitów bosych. Stanowi diecezjalne Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej.
W 1766 roku został położony kamień węgielny pod budowę świątyni. Ponownie został położony kamień węgielny i rozpoczęto budowę krypty w 1769 roku. Prace murarskie przy korpusie nawowym i prezbiterium zostały zakończone w 1772 roku. Wieża została wybudowana w latach 1776–1779. Nakryta została blachą do 1783 roku. Kościół został konsekrowany w 1780 roku.
Jest to budowla orientowana, trzynawowa, halowo-emporowa z wieżą od strony zachodniej. Od strony północnej przylegają do niej trzy skrzydła klasztorne z prostokątnym wirydarzem. Bryła zespołu jest zdominowana przez trzykondygnacyjną wieżę. Korpus nawowy nakrywa wysoki dwuspadowy dach. Prezbiterium wysokością murów obwodowych jest równe korpusowi, jednakże nakryte jest sporo niższym dachem. Zamknięte jest od strony wschodniej wydatnym wielobocznym ryzalitem, nakrytym własnym dachem trójpołaciowym. Skrzydła klasztorne są podpiwniczone, dwukondygnacyjne i posiadają użytkowe poddasze. Nakrywają je dachy dwuspadowe z lukarnami, sięgające kalenicą do gzymsu koronującego świątyni.