Podskalnica atlantycka (Guyruita atlantica) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych. Zamieszkuje Brazylię.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2007 roku przez José P.L. Guadanucciego, Sylvię M. Lucas, Rafaela P. Indicattiego i Flávio U. Yamamoto. Jako lokalizację typową autorzy wskazali stację ekologiczną w Murici w na terenie brazylijskiego stanu Alagoas. Epitet gatunkowy pochodzi od Mata Atlântica – formacji roślinnej zasiedlanej przez ten gatunek.

Morfologia Samice osiągają od 10,5 do 20 mm, a samce od 8,6 do 18,6 mm długości ciała. Barwa prosomy i odnóży jest brązowa, wierzchu opistosomy (odwłoka) ciemnobrązowa bez żadnych wzorów, a spodu opistosomy jasnobrązowa. Karapaks ma słabo wyniesioną część głowową z lekko wyniesionym, szerszym niż dłuższym wzgórkiem ocznym. Oczy pary przednio-bocznej leżą nieco bardziej z przodu niż przednio-środkowej, a pary tylno-środkowej w przypadku samca równo z tymi pary tylno-bocznej, zaś u samicy nieco za nimi. Jamka karapaksu jest prosta. Szczękoczułki mają człon nasadowy z 8 lub 9 ząbkami. Szczęki mają ponad 80 kuspuli, natomiast na kwadratowej wardze dolnej jest ich około 150 u samic i około 130 u samców. Owalne sternum ma tylną parę sigillów oddaloną od krawędzi na odległość równą ich średnicy.