W barwach drużyny Czarnych Jastrzębi zdobył 40 punktów (16 goli, 24 asysty) w 44 meczach oraz spędził 28 minut na ławce kar w fazie zasadniczej, zadebiutował w Meczu Gwiazd NHL, jednak nie udało mu się awansować do fazy play-off, pomimo tego został nagrodzony Calder Memorial Trophy – nagrodą dla najlepszego debiutanta w lidze NHL. W 1958 roku, po czterech w sezonach w klubie, w których aż w dwóch (1956/1957, 1957/1958), po dwóch Meczach Gwiazd NHL (1957, 1958), wybraniu do Drużyny Dublerów NHL w sezonie 1956/1957, został wybrany kapitanem drużyny Czarnych Jastrzębi (wystąpił w Meczu Gwiazd NHL 1959), do której wkrótce przybyli przyszli członkowie Hockey Hall of Fame: Bobby Hull, Glenn Hall, Stan Mikita, Pierre Pilote, z którymi Litzenberger z znacznym stopniu przyczynił się do zdobyciu przez Chicago Blackhawks pierwszego od sezonu 1960/1961 Pucharu Stanleya.

Po tym sukcesie, Litzenberger został zawodnikiem Detroit Red Wings, jednak w połowie sezonu 1961/1962 przeniósł się do Toronto Maple Leafs, w którym dwukrotnie występował w latach 1962–1964 (krótkie wypożyczenie do występującego w lidze AHL Rochester Americans w sezonie 1963/1964) oraz w barwach którego dwukrotnie wystąpił w Meczu Gwiazd NHL (1962, 1963) oraz trzykrotnie zdobył Puchar Stanleya (1962, 1963, 1964).