Brak jest elementów strydulacyjnych na szczękach, nogogłaszczkach oraz biodrach i krętarzach pierwszej pary odnóży, natomiast pierzaste szczecinki strydulacyjne rozmieszczone są na tylno-bocznych powierzchniach ud ostatniej pary i współpracują z grubymi szczecinkami na bokach opistosomy (odwłoka). Na opistosomie występują włoski parzące typu I. Kądziołki przędne pary środkowo-bocznej są jednoczłonowe, pary tylno-bocznej zaś trójczłonowe.
U samców na goleniach pierwszej pary odnóży występują apofizy (haki) o dwóch różnej długości gałęziach, z których przednio-boczna ma jeden lub dwa kolce wewnętrzne, a tylno-boczna dwa lub trzy kolce przedwierzchołkowe. Nogogłaszczki samca mają bulbus z piętką tegularną i bardzo krótkim, słabo zakrzywionym embolusem z mniej lub bardziej wykształconym kilem prolateralnym dolnym oraz słabo rozwiniętymi kilami prolateralnym górnym i wierzchołkowym. Genitalia samicy mają spermateki z dwoma osobnymi lub połączonymi podstawą zbiornikami nasiennymi o przewężonych szyjkach i pojedynczych płatach wierzchołkowych.
Występowanie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Peru.