Prezesem wybrano Ignacego Daszyńskiego..
Na V Zjeździe Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska postanowiono przyjąć wniosek, iż po wyodrębnieniu się partii ukraińskiej organizacja utworzy polską partię. W 1899 zaczęto stosować w pismach partyjnych nazwę "Polska Partia Socyalno-Demokratyczna".
W wyborach do austriackiej Rady Państwa w 1900 PPSD wystąpiła wspólnie z Ukraińską Partią Socjal-Demokratyczną, wystawiając kandydatów w siedmiu okręgach (na piętnaście) w kurii V, czterech kandydatów w kurii III (miejskiej) oraz dwóch kandydatów w kurii III (wiejskiej). Mandaty uzyskali jedynie Ignacy Daszyński oraz wspierany przez PPSD na Śląsku Cieszyńskim czeski socjalista Petr CingrTym razem do Rady Państwa weszło 10 socjalistów..
W maju 1907, po kolejnej reformie prawa wyborczego Rady Państwa, weszło do niej sześciu przedstawicieli PPSD: Herman Diamand i Józef Hudec ze Lwowa, Herman Lieberman z Przemyśla, Jędrzej Moraczewski ze Stryja, Tadeusz Reger z okręgu frysztacko-bogumińskiego oraz Ryszard Kunicki z okręgu cieszyńsko-jabłonkowskiego. Mandatu nie otrzymał natomiast Ignacy DaszyńskiOgółem do Rady Państwa wybrano 87 socjalistów, z czego 49 Niemców, 24 Czechów, 6 Polaków, 5 Włochów, 2 Ukraińców i 1 Rumun.. Tadeusz Reger, by umożliwić Ignacemu Daszyńskiemu uzyskanie mandatu, złożył swój mandat.